L’amor brolla

Aquest any, esta essent un any d’amor. Un amor estrany, mut, vibrant.

…del 2023 cap al 2024

Tancar-se és tirar el temps per la finestra, i de fet en aquesta vida sols tenim això, el temps i als altres.

Hombres G, (con G de gerundio).

un tipo se desploma mientras suena lo de que el “marcapasos le anima el corazón”, lo meten en una camilla y con un tipo encima de él, practicándole una RCP en toda regla mientras lo evacuan

Montse, dinem?

A casa aquesta era una frase que em repetien sempre: Com pots perdre el temps miserablement d’aquesta manera.

Depende…

Teniem tots els números per acabar en una cuneta, i encara pot passar però clar…. todo depedende! I resulta que ens morim de coses xungues patètiques i que ens fan reflexionar de com vulnerables serem, som, i sobretot erem

Els Estralls del Temporal Glòria

veig flotar la palmera a la piscina tot pensant que li dona un to  de no sé què, ben tropical  al que el meu avi hauria anomenat: la bassa del jardí

Mi Encargo.

M’he tornat a trobar còmode amb el que dic i penso, i, encara que ella continua essent prudent, la meva indulgencia extrema sembla captenir-la.

Afany per viure!

La meva resposta ha estat senzilla, estranya, la mateixa que sentia a les venes als anys 90: depèn de la teva disponibilitat per la vida.

Cleveland no está en el Mapa

Llegué enfermo y con fiebre y me voy sano y con tos, pero lo más importante, dejo Cleveland feliz de haber compartido un dia con los Villoriings que emigraron hace ya dos años a Estados Unidos.  Fue como siempre, y esto es lo importante

Quan erem els millors del món

la Iaia sempre estava allà per dir-nos que erem el millor del món. A l’època l’estupid el meu germà em deia que era drogadicte, i la meva germana em tenia a l’alçada de qualsevol hooligan. La meva mare feia dies que no em parlava i el meu pare em mirava amb desconfiança.

Roma sense tu.

D’aquí a tres dies tornaré a ser a Roma, miro la guia que he comprat i crec que no em cal, en Santacana es pensava que no l’escoltàvem, però si que ho fèiem, i el que és pitjor: ell quedarà per sempre gravat a la ciutat eterna, per tota una generació.

Estupidesa

M’agrada la gent capaç d’entendre que el gran error humà es probar de treure’s del cap allò que no els surt del cor

Inghetata no vol dir Llibertat (en romanès)

Em llevo al matí pensant que avui escriuré coses boniques i m’entortolligo en mons que volen tenir-me pres. Diguem que mai vaig ser un tipus odiós però, pensem també que poc a poc la mala sang guanya a la bona dins les meves venes.

Mi amigo se llama David Guilarte, David…

Han pasado los años y guardo en un bolsillo, como una piedrecita atada a un puño de acero, tu amistad. Te guardo a ti. Te guardo como si siempre hubieras estado allí, como si el solo apretarla entre mis dedos me diera conciencia de vida y me quitara la mortalidad certera y traicionera que nos acecha en cada esquina, cada dia, cada vez que pisamos el mundo.

Don’t fly me to the Penedès (fly me to the moon)

Un Pilot de Lufthansa, un dia que tornava de perdre un negoci, un de molts, i que em pujava al seu avió, va dir-me: “don’t worry sir, up there is always sunny”…m’aferro sovint a aquesta frase, i deu ser estupid, però és veritat que a cops es converteix en un mantra molt util.

Carta al meu amic…

Lluita, perquè no deixem de ser malgrat la malaltia, i tu ets una part molt important per nosaltres, massa important! Per tots nosaltres!

R.I.P. El Charcos (Ricard Antunez)

Aún recuerdo el día que llegaste con los huevos depilados, (ahora muy de moda) porque tu amiga Gemma de Cebado te había hecho eso….y un poco más. Recuerdo también que te estuviste rascando el escroto una buena temporada. Casi todo el verano!

Adéu Estrella,que les veles et tornin a mi!

Si yo tuviera su edad el señor que es su marido me miraría fatal, yo haría honor a la frase del diablo que es viejo etc… y viviríamos en un constante vaivén, de bicis eléctricas y muchas otras cosas.

No marxis a Australia, amic.

Avui m’escoltava la dona del meu amic, i provava d’entendre el perquè havia de marxar a Andalusia o Madrid en el cas que ens independitzéssim. O Brisbane?

Echo de menos New York!

Me pregunto como fui capaz de sobrevivir. De continuar electrizado cada día, mientras la gente desistía, sin una razón aparente: midnight jazz, early shake y porque no, end up party en The Flame en la 9th avenue con la 58

Mañana cumplo 42.

A mis 42 que aún no tengo pero que cumpliré mañana, les deseo un poco más de ganas, menos dudas, o quizás más pero más coherentes, menos miedos, o tal vez más pasión. Es verdad, he perdido pasión por las cosas, o por casi todas las cosas, excepto algunas que aún hoy, me harían mover Roma con Santiago.

Sin plan B.

Da como rabia sentarse y pensar en que escribir: La mudanza de uno de mis mejores amigos, la fiesta de pijamas de una de mis hijas, las cámaras de seguridad del alcalde ( aixx no, que de eso ya he escrito!), del No esquí de este fin de semana o de mi amigo Albert y…

Facebook Post-Mortem

De manera inesperada y como un susto, mi facebook, al que tengo en gran aprecio y poco respeto me ha recomendado ser amigo de una persona que podría conocer, pero que desafortunadamente y aunque no estuviera demostrado, Sr.Punset, murió el pasado mes de octubre. No pensaba que volvería a sucumbir a su página de facebook,…

Enterradme en mi cementerio…

En caso de que sea posible, no muy costoso, higienicamente viable, bonito, y sobretodo sostenible, yo quiero que me momifiquen, o me taxidermicen, me vistan en Furest, o en pelota picada, y me expongan en el “museu de la xocolata” de Barcelona con una plaquita en bronce, que diga: “la va sucar y va ser…

Mi tributo, Comandante.

Caracas, 11 de Setiembre del 2001. Ese fue mi primer contacto con Venezuela hará ya 12 años, y tengo que reconocer que el ultimo. Me esperaba una semanita entera intentando vender mis vinos y cavas con el equipo de ventas de mi Importadora en aquella época. Recuerdo bajarme del avión que había salido a las…

Un Amigo, para un Amigo

La vida nos atrapa, con ritmos distintos, pasamos de la meditación en tu apartamento Normando a las cervezas, y de las cervezas a la paternidad asincrónica. Nunca juntos, todo sin ritmo, pero siempre al lado. Enfadados a días, hasta heridos alguna vez en lo más profundo de nuestros egos, esas bestias que nos siguen como…

Las wii’s y mis nuevos amigos.

No tengo tendencia a escribir de estos temas, ni a escribir sobre alguien en general. Cada uno lleva una mochila que pesa mucho o poco, pero que pesa al fin y al cabo. Sir Edmund Hillary, que era Neozelandés, y no inglés como alguien me decia ayer (ya lo decia me lo decia Serrat que…

Leaders, independencia, Puerto Rico y la rubia que vino del frio!

Ayer tuve la suerte, como no, de ser invitado en casa de una de mis grandes amigas. Básicamente en su sótano, donde, viniendo con niños, propios y ajenos, es donde mejor se esta escondido. Asistieron a la comida varias parejas y como de costumbre hilamos tres cosas importantes de este mundo meridional: comida (excelente el…

Yo no saltaré en Paracaidas o parapente.

  He de deciros, y sé que muchos de vosotros tomareis esta decisión como la peor o la mejor que podiais escuchar, que he decidido no tirarme ni en Parapente, ni en Paracaidas. Como comentaba, alguno de vostros pensará: “joder! Ahora que habia hecho el cambiazo del aparejo para que literalmente no se abriera!”; otros de…